'Aansprakelijkheid bij storingen klantvriendelijker regelen'
PERSBERICHT
De raad stelt onder meer voor dat de netbeheerders ook voor zakelijke energieklanten hun aansprakelijkheid voor de leveringszekerheid erkennen. Verder is het nodig dat er op het niveau van de klant een duidelijke norm komt voor de betrouwbaarheid van de energielevering. Voldoet de netbeheerder daar niet aan, dan is hij in beginsel aansprakelijk voor eventuele schade.
De uitdaging is het vinden van een balans tussen de belangen van de klanten en de belangen van de netbeheerder bij de vaststelling van de norm en de hoogte van de vergoeding. Enerzijds zal de klant een scherpe norm en een hoge schadevergoeding willen, maar anderzijds kan het niet de bedoeling zijn dat de netbeheerder failliet gaat aan schade-uitkeringen.
De overheid zal een aantal aspecten wettelijk moeten regelen, o.a. de normstelling, de reikwijdte van de aansprakelijkheid waaronder het recht van de zakelijke klanten op schadecompensatie. De Energieraad adviseert de Minister van Economische Zaken om de afnemersorganisaties en de netbeheerders uit te nodigen een uitgewerkt voorstel te doen.
Toelichting
De aansprakelijkheid voor schade als gevolg van leveringsonderbrekingen is nu beperkt tot huishoudens en bovendien beperkt tot storingen die aan de netbeheerder toe te rekenen zijn. Voor zakelijke klanten is alle aansprakelijkheid uitgesloten. Wel is er voor alle klanten een compensatieregeling voor storingen langer dan 4 uur, maar dit zijn lage bedragen die bovendien niet bedoeld zijn als tegemoetkoming in schade.
Wat ontbreekt is een duidelijke minimumnorm in termen van aantal of duur van onderbrekingen met een daarbij aansluitende schaderegeling. Het is nu voor de klant niet helder tot waar hij op zijn netbeheerder mag rekenen en vanaf waar hij zelf voorzieningen (of verzekeringen) moet treffen.
Zo'n norm moet er komen en het energiebedrijf (meestal de netbeheerder) moet zijn aansprakelijkheid aanvaarden als hij die prestatie niet levert. Dit is overigens nog niet zo eenvoudig. De klant wil een zo volledig mogelijke schadevergoeding en een strenge norm. De klant als collectief wil lage tarieven. En de netbeheerder tenslotte, wil niet failliet gaan aan de schade-uitkeringen.
De norm voor de betrouwbaarheid moet dus goed worden gekozen. De norm is de belangrijkste parameter voor de kosten van het aansprakelijkheidssysteem, hoewel uiteraard ook begrenzingen aangebracht kunnen en moeten worden in de reikwijdte van de schadevergoeding (type schade dat claimbaar is, maximum bedragen). De norm moet zodanig worden gekozen dat deze slechts bij uitzondering wordt overschreden, aldus de Energieraad.
Het is voor de klant het eenvoudigst als hij 1 aanspreekpunt heeft voor zijn schade, namelijk de netbeheerder. Deze is in een veel betere positie dan de klant om indien nodig de schade te verhalen bij de feitelijke veroorzaker. Om het nog eenvoudiger te maken, stelt de Energieraad bovendien voor om de klant de keuze te bieden tussen het ontvangen van een standaardcompensatie of het indienen van een schadeclaim (met zwaardere onderbouwing e.d.).
De Energieraad heeft voor dit advies gebruik gemaakt van een achtergrondstudie van KEMA. Deze studie is ook via onze website beschikbaar.