Peter Vogtländer: 'Energiebesparing totaal onvoldoende'
Peter Vogtländer: Overheid niet altijd ontvankelijk voor adviezen
Het Financieele Dagblad heeft vanmorgen een interview met Peter Vogtländer bij gelegenheid van zijn afscheid onlangs als voorzitter van de Energieraad. Hij pleit in dat interview voor een meer verplichtend energiebeleid, onder andere gericht op meer energiebesparing. ’Energiebesparing is de enige maatregel die niet controversieel is en die bijdraagt aan alle doelstellingen van energiebeleid. (...) Ik kom eigenlijk niemand tegen die tegen energiebesparing is. Heel goed dat de doelstellingen op dit vlak zijn aangescherpt, van 1% hogere energie-efficiency naar 2%. Maar de resultaten zijn totaal onvoldoende.’ Vogtländer heeft er wel een verklaring voor: ’Het gaat om duizend-en-een dingen: spaarlampen, isolatie, zuiniger wasmachines en koelkasten, et cetera, et cetera. Om die 2% te halen moet je echt heel veel kleine dingen doen. Daar komt de politiek niet uit. Energiebesparing is de goedkoopste en breedst gedragen manier van energiebeleid, maar het is niet sexy. Iedereen is met windmolens en zonnepanelen bezig. (...) De energie-intensieve industrie heeft een financiële prikkel om energie te besparen, maar de niet-energie-intensieve sectoren, mkb-bedrijven en huishoudens veel minder. Die weten nauwelijks wat hun energieverbruik is. Je moet daarom subsidies loslaten en overstappen naar een vorm van verplichtingen. De overheid moet simpelweg verbieden dat bijvoorbeeld koelkasten met een slecht energielabel nog langer verkocht worden.’
Ontvankelijkheid voor adviezen
Peter Vogtländer (72) was acht jaar voorzitter van de Energieraad, nadat hij 38 jaar voor Shell werkte. Een vergelijking van beide periodes vat hij tegenover Het Financieele Dagblad bondig samen: ’In de omgang met de overheid en de politiek ligt de frustratiecoëfficiënt veel hoger.’ Vogtländer heeft met de Energieraad geleerd dat de ontvankelijkheid voor adviezen bij de overheid heel anders werkt dan bij het bedrijfsleven. ’Als je overtuigende en steekhoudende argumenten hebt dat iets anders moet, dan wordt er [in het bedrijfsleven]geluisterd. Een bedrijf heeft maar één belang: goede resultaten halen. Een verstandige baas vindt het juist interessant te luisteren naar die mensen met constructieve kritiek. Dat werkt in de politiek anders, daar spelen andere zaken zoals emoties en draagvlak een rol. Ik heb een boeiende tijd gehad, zowel in het bedrijfsleven als de afgelopen jaren in Den Haag, maar in de omgang met de overheid en de politiek ligt de frustratiecoëfficiënt veel hoger. (...) In 2004 hebben we met de Energieraad de fout gemaakt om op het verkeerde moment een advies uit te brengen over de splitsing van de energiebedrijven. De splitsing was toen politiek een heet hangijzer. Brinkhorst (toenmalig minister van EZ, red.) en de Tweede Kamer hadden zich al volledig ingegraven. Dan kun je met een advies weinig meer bereiken. Je kunt dan wel gelijk hebben, maar dan krijg je het niet.’
Dat heeft onder Vogtländer tot een nieuwe strategie voor de Energieraad geleid: ’De uitdaging is om zo te bewegen dat je ideeën postvatten voordat de politiek haar gedachten heeft gevormd (...) ’Als Energieraad hebben we geprobeerd vooral problemen te signaleren die over één of twee jaar zullen opduiken. Daar brachten we dan advies over uit. (...) Hopelijk blijft er wat van hangen tot het moment dat er in kabinet en parlement over gedebatteerd wordt.’
Kernenergie
Vogtländer pleit in het interview van Het Financieele Dagblad voor de inzet van kernenergie. ’Als we in 2050 daadwerkelijk onze CO2-uitstoot met 85% willen verlagen, dan lukt dat niet zonder kernenergie en gas/kolencentrales met CCS. (...) Mensen die met scenario’s komen waaruit blijkt dat het wel kan, gebruiken te optimistische aannames. (...) Maar kernenergie is geen "silver bullet", het levert een beperkte bijdrage aan het CO2-beleid. Een nieuw kabinet kan daarom niet op zijn handen gaan zitten als het een vergunning voor een nieuwe kerncentrale uitgeeft. Alle andere duurzame opties zijn ook keihard nodig. Wat dat betreft heb ik sympathie voor de zorg van de milieubeweging, die bang is dat er met kernenergie te weinig aan andere opties wordt gewerkt.’
Bron:
Het Financieele Dagblad, 7 oktober 2010
Peter Vogtländer is per 1 augustus opgevolgd door Marian Oudeman als voorzitter van de Energieraad.